|
|
|
|
|
|
|
|
"Restaurant Garten v.Oles" - gdzieś w Chorzowie.
Perspektiwa ulicy Krzywa na wysokości domu przy Krzywa 50.
Ogólny widok domek ogródkowy przy Aleja Pokoju 3003.
Wieczorowa perspektiwa ulicy Głównej na wysokości Drukarni Cieszyńskiej
|
|
1 2 3 4 |
|
|
|
|
Tradycje handlowe Bielska sięgają XII wieku, kiedy jako leżąca na szlaku handlowym, prowadzącym z Rusi przez Kraków na Morawy, nazwanym później solnym, osada t... dodano: 2020-12-31, autor: JureK
|
|
Jednym z interesujących zabytków, równie zaniedbanych, na Bielskim Syjonie, jest Stary Cmentarz Ewangelicki. dodano: 2020-12-28, autor: JureK
|
|
"Schroń się tam szybko, bo nie mogę nic uczynić, dopóki
nie wejdziesz! Dlatego to miasto nazywa się Soar.
Gdy słońce wzeszło nad ziemią, Lot wszedł do Soa... dodano: 2020-12-28, autor: JureK
|
|
Bielski Syjon stanowi część historycznej dzielnicy Bielska Białej zwanej Górnym Przedmieściem, którego centralnym punktem jest plac Marcina Lutra ze znajdujący... dodano: 2020-12-28, autor: JureK
|
|
„Sadzawka pastorów” to fragment kamiennej konstrukcji grobowca rodziny Baum i Friedlander, mieszanej rodziny żydowsko-ewangelickiej, których rodzinna mogiła mi... dodano: 2020-12-28, autor: JureK
|
|
W okresie reformacji Kościół Ewangelicko-Augsburski odrzucił instytucję zakonów, a ich odpowiednikiem stały się diakonaty, w których siostry służebnice ... dodano: 2020-12-28, autor: JureK
| |
proszę czekać...
| Najnowsze opisy obiektów |
|
|
| Figura św. Jana Nepomucena |
| Bielsko-Biała |
|
Na placu Opatrzności Bożej w Bielsku Białej, na skrzyżowaniu ulic Stojałowskiego i Broniewskiego, stoi wyrzeźbiona w kamieniu barokowa figura św. Jana Nepomucena z 1782r. trzymającego otwartą księgę ze stojącym u jego stóp, podającym biret aniołkiem.Na postumencie jest kartusz z sentencją "Lobet den hernn in sei nen heiligen"(Chwalcie Pana w Jego świętych miejscach). Dodał: JureK, 2021-01-12 20:30:44 |
|
|
| Fabryka sukna Eduard Zipser & Sohn |
| Bielsko-Biała |
|
Edward Zipser, założył w 1826r. małą manufakturę, która w 1841 r została przekształcona w Fabrykę sukna Eduard Zipser & Sohn. Uchodzi za pierwszego bielskiego przemysłowca, który uniezależnił się i zbudował fabrykę,wyposażoną we wszelkie niezbędne do produkcji sukna maszyny i urządzenia.To on posiadał jedną z pierwszych maszyn parowych w regionie, przez zastosowanie tego wynalazku coraz bardziej liczył się w środowisku bielskich fabrykantów. W 1850 r uruchomił bliźniaczą fabrykę w Łodygowicach. Po śmierci Edwarda fabrykę przejął syn Aleksander, powiększył zakład i przekazał go synom Edwardowi i Erwinowi. Po 1918 roku fabryka Eduard Zipser i Syn należała do najpoważniejszych firm branży wełnianej w Polsce. Przetrwała kryzys lat 1929-1933 mimo,że rozważano jej sprzedaż. W czasie II wojny światowej zajmowano się głównie produkcją tkanin ubraniowych na potrzeby sił zbrojnych III Rzeszy. Po wojnie potomkowie Zipserów wyjechali za granicę.Uruchomiona przez dawnych pracowników fabryka ruszyła po wojnie w maju 1945 r.Zakład upaństwowiono w 1947r. W latach 60-tych część jej wyburzono by postawić nowe hale. Zakład przyjął nazwę Państwowe Zakłady Przemysłu Wełnianego im.M. Fornalskiej, o później po połączeniu weszły w skład Zakładów Przemysłu Włókienniczego “Bewelana”. Fabrykę przez lata modernizowano. Bewelana”przestała istnieć w 1994 roku, a jej obiekty sprzedano,m.in. w części znalazł siedzibę Drugi Urząd Skarbowy w Bielsku-Białej. /źr. korzystano z mat. Wystawnik Nr 1/2015 "Fabryka Zipsera ..."Teresa Dudek Bujarek i Piotr Kenig
Dodał: JureK, 2021-01-12 16:31:39
więcej  |
|
|
| Kościół św. Stanisława Kostki |
| Lubliniec |
|
Kościół rzymskokatolicki pw. św. Stanisława Kostki w Lublińcu – jeden z największych kościołów w mieście, tuż obok niego znajduje się klasztor Ojców Oblatów, w którym do lat 50. XX w. istniało Niższe Seminarium Duchowne. Kościół leży w parku klasztornym w którym znajduje się także grota Matki Boskiej Fatimskiej. Kościół składa się z dwóch części, górnej i dolnej, w części górnej znajduje się kościół główny natomiast w części dolnej kaplica Matki Boskiej Fatimskiej. Przy świątyni znajduje się również Zespół Szkół im. św. Edyty Stein.
Historia i wyposażenie kościoła
23 lutego 1922 r. Zgromadzenie Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej zakupiło z przeznaczeniem na Niższe Seminarium Duchowne były Zakład Wychowawczy im. Grottowskiego w Lublińcu. W 1925 r. rozpoczęto prace nad powiększaniem domu, który rozbudowano o dwa skrzydła. We wrześniu 1928 r. ukończono skrzydło zachodnie, a w 1930 r. wschodnie. W latach 1928-31 wybudowano (w ramach skrzydła wschodniego) kościół pw. św. Stanisława Kostki, służący przede wszystkim jako kaplica Niższego Seminarium Duchownego, którą poświęcił bp Stanisław Gall z Warszawy. Od 1956 r. kaplica nosi wezwanie Matki Bożej Fatimskiej. Na skutek rozwoju miasta kościół pw. św. Stanisława Kostki stał się w 1939 r. samodzielną placówką duszpasterską. Dekretem z dnia 21 listopada 1941 r., podpisanym przez Wikariusza Generalnego Kurii Biskupiej w Katowicach, ks. Strzyża, została utworzona "Kuracja parafialna Oblatów" przy kaplicy pw. św. Stanisława Kostki w Lublińcu. Stan ten został potwierdzony w 1985 r. przez bpa Herberta Bednorza. Rok 1992 był szczególnym w dziejach parafii. 20 września uroczyście obchodzono 50 rocznicę utworzenia parafii św. Stanisława Kostki i 70 rocznicę pobytu Ojców Oblatów w Lublińcu, a 14 listopada tegoż roku, biskup gliwicki Jan Wieczorek konsekrował w Solarni nowy kościół filialny. W konsekrowanym ołtarzu złożono relikwie św. Męczenników Rzymskich. W latach 1999-2000 dobudowano do kościoła parafialnego wieżę.
Organy
Organy wybudowane w latach 90. XIX wieku (opus 193), przeniesione z innego kościoła w latach 50. XX wieku. Ostatnio strojone organy były 5 lat temu. Na chórze znajdują się dwie symetryczne szafy organowej, lecz tylko w jednej (lewej) znajduje się zespół brzmieniowy.
Dodał: Soravia, 2021-01-12 15:09:08
więcej  |
|
|
| Korty Tenisowe Muchowiec |
| Katowice |
|
O inwestycji mówi się już od wielu lat, niestety ciężko znaleźć informację w sieci. Nadalem nazwę "Korty tenisowe" do czasu aż będzie wiecej informacji o inwestycji. Budowa jest obok innej inwestycji "ActivePark". Wcześniej był tutaj stadion Dodał: Wojciech Specjalista, 2021-01-11 23:00:07 |
|
|
Kamienica przy ul. Kościuszki 16 w Katowicach – budynek mieszkalno-usługowy, znajdujący się w Śródmieściu Katowic, przy ulicy Tadeusza Kościuszki (dawniej Beatestraße).
Historia:
Właścicielem kamienicy, zbudowanej zapewne w 1896 r., był Jacques Weichmann. W 1905 r. nabyli ją znani polscy działacze narodowi, Jan Jakub Kowalczyk i Jan Piechulek, którzy umieścili w niej redakcję, drukarnię oraz dział ekspedycji polskiej gazety pt. „Górnoślązak”. Od tego czasu budynek ten był jednym z ważniejszych punktów polskiego życia narodowego w Katowicach. W 1907 r. przeniesiono do niego (z mieszkania Wacława Szyperskiego przy Andreasstraße 2) polski Bank Ludowy. Szyperski, znany działacz polski, pochodzący z Wielkopolski, był dyrektorem tego banku. Wśród jego współpracowników znaleźli się m.in. Jan Skiba i Adolf Ligoń. W okresie przed I wojną światową w budynku tym zamieszkiwał podczas swych przyjazdów do Katowic przebywający wówczas na stałe w Westfalii działacz związkowy Józef Rymer. W 1919 r. odbyło się tu inauguracyjne zebranie Polskiej Organizacji Wojskowej (POW), którego współorganizatorką była żona Wacława Szyperskiego, Aleksandra Szyperska, również aktywistka narodowa.
W latach międzywojennych budynek kupiła Wanda Mrozik, która wynajmowała mieszkania głównie urzędnikom rozbudowywującej się polskiej administracji Górnego Śląska. Wśród nich był m.in. Józef Hamerlok, działacz narodowo-niepodległościowy oraz samorządowy (był m.in. wiceprezesem Związku Polskich Rzemieślników i Przemysłowców).
Architektura
Budynek murowany z cegły, czterokondygnacyjny, obecnie z użytkowym poddaszem. Fasada sześcioosiowy, przy czym dwie centralne osie, znacznie szersze od pozostałych, zaakcentowane szerokimi oknami i balkonami na drugiej i trzeciej kondygnacji, obramowane wąskimi pasami barwnej (zielonej) ceramiki, tworzą formę pseudoryzalitu, zwieńczonego szczytem o wykroju falistym. Poszczególne kondygnacje zaznaczone są od góry wąskimi gzymsami. Wystrój frontu budynku (poza kondygnacją parteru, zupełnie przebudowaną) wykazuje wpływy secesji, widoczne m.in. w rozbudowanych strukturach okien balkonowych, ozdobnych opaskach pozostałych otworów okiennych czy stosowaniu glazurowanych, barwnych płytek ceramicznych.
Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]
Dodał: Ewqa100, 2021-01-11 10:59:32
więcej  |
|
|
| Kaplica cmentarna |
| Chorzów |
|
Historia
Kaplica została wzniesiona w 1898 roku według projektu Ludwiga Schneidera przez Franciszka Wieczorka z Królewskiej Huty, znajduje się na największej chorzowskiej nekropolii, tj. na cmentarzu parafialnym parafii św. Jadwigi Śląskiej, przy ul. Michała Drzymały i ul. Cmentarnej założonym w 1889 roku (w tymże roku zakupiono grunt pod cmentarz[3]). Grzebani są na niej m.in. zmarli, którzy należeli do chorzowskich parafii: św. Antoniego z Padwy, św. Franciszka z Asyżu, św. Jadwigi Śląskiej, św. Wawrzyńca. Około 1915 roku dzwon z kaplicy cmentarnej został zarekwirowany na cele wojenne aby posłużyć jako materiał do produkcji broni. Podczas II wojny światowej kaplica była wykorzystywana jako kostnica. 16 października 1999 roku z inicjatywy Stowarzyszenia Miłośników Chorzowa im. Juliusza Ligonia na ścianie kaplicy odsłonięto tablicę upamiętniającą chorzowskiego rzeźbiarza Rainholda Tomasza Domina, autorem płaskorzeźbionego epitafium jest Gerard Grzywaczyk. 13 października 2001 roku z inicjatywy Stowarzyszenia Miłośników Chorzowa im. Juliusza Ligonia na ścianie kaplicy odsłonięto płaskorzeźbioną tablicę upamiętniającą działacza narodowego i mistrza krawieckiego Wojciecha Samarzewskiego, również autorstwa Gerarda Grzywaczyka.
25 maja 2009 roku kaplica została wpisana do rejestru zabytków nieruchomych województwa śląskiego[1][7]. W 2016 roku kończono renowację kaplicy.
Dodał: Soravia, 2021-01-10 23:51:22
więcej  |
|
|
| Pomnik poległych w I wojnie światowej |
| Cieszyn |
|
Pomysł upamiętnienia mieszkańców miasta poległych w I wojnie światowej zrodził się pod koniec 1920 r., kiedy władze Cieszyna zamierzały przebudować uszkodzony pomnik cesarza Franciszka Józefa I - powstał nawet rysunek projektowy patrz Muzeum Śląska Cieszyńskiego MC/S/03488.
Zapewne zwlekanie z realizacją tego pomysłu przyczyniło się do zainicjowania w 1927 r. pomysłu budowy analogicznego pomnika, ale tym razem przez stowarzyszenie: Kameradschaftlicher Unterstützungsverein gedienter Soldaten für Tschechisch-Teschen und Umgebung - Niemieckie Koło Weteranów Wojennych z siedzibą w Czeskim Cieszynie na czele, którego stanął Wiktor Swienszek (kupiec w kamienicy przy ul. Dworcowej 1). Stowarzyszenie to było spadkobiercą założonego w 1870 r. Erzherzog Albrecht Militär-Veteranen-Verein. Pierwszym poczynaniem stowarzyszenia było sporządzenie imiennej listy osób poległych w armii austro-węgierskiej a zarazem pochodzących z przedpodziałowego Cieszyna. W niemieckojęzycznej książce pamiątkowej Czeskiego Cieszyna dochowała się lista 331 osób, z której 125 osób zamieszkiwało lewobrzeżną część miasta, czyli przyszły Czeski Cieszyn.
Na liście tej znajdowała się również jedna kobieta – diakonisa. W 1927 r. rozpoczęto publiczną zbiórkę pieniężną poprzez coroczne organizowanie festynów w Alei Masaryka oraz balów towarzyskich na Strzelnicy. Oprócz tego datki pieniężne pozyskiwano od osób prywatnych. Przykładowo mieszkający w Wiedniu, ale pochodzący z Leskowca koło Frydku Jan Błaszczyk ofiarował 1,5 tys. kcz. Sprawami formalnymi oraz kwestą zajmowały się ochotniczo kobiety zrzeszone w komitecie budowy. Pierwszy projekt (szkic) pomnika przygotował w 1927 r. architekt Eduard David, jednak ostatecznie projekt ten miał posłużyć wyłącznie do celów propagandowych.
W dwa lata później (11 listopada 1929 r.) wystawiono w budynku Strzelnicy cztery modele płaskorzeźb autorstwa Heleny Scholz (1882-1974) - była córką pisarki Marii Scholz (pisana również Stona) z domu Stonawska, która posiadała dobra w Strzebowicach koło Opawy - Třebovice ve Slezsku. Rodzina ta pochodziła z Nieborów i była spokrewniona z Janem Raszką, również rzeźbiarzem .
Helena Scholz wyszła za mąż za emerytowanego pułkownika Železnego, z którym mieszkała i pracowała w Rzymie. W czasie I wś. projektowała liczne medale pamiątkowe. Oprócz czterech projektów Heleny Scholz przedstawiono także jeden projekt Theodora Mallenéra (1892-1978) – artysta pochodzący z Ołomuńca, ale działający od 1914 r. w Witkowicach. Był założycielem i przewodniczącym stowarzyszenia: Vereinigung deutschen bildender Künstler in der Tschechoslowakei Kunstring. Zmarł w Schwabmünchenu. Komitet budowy pomnika podjął ostateczną decyzję o budowie dopiero po wyłonieniu zwycięskiego projektu autorstwa Heleny Scholz. Zanim rozpoczęto prace związane z budową pomnika w lokalach handlowych Swienszka (ul. Dworcowa 1) oraz pani Kroczek (ul. Saska Kępa 28) były prezentowane listy osób, które miały zostać umieszczone na pomniku. Jeszcze wcześniej (w październiku 1929 r.) upraszano rodziny poległych o rejestrację poległych, a to w czeskiej części miasta w sklepie Gustawa Bruckmanna , zaś w polskiej części miasta w sklepie Rudolfa Pszczółki na Rynku.
W prasie lokalnej upraszano pozostałych po zmarłych o sprawdzenie poprawnej pisowni imienia i nazwiska. Architektoniczna bryła pomnika jest najprawdopodobniej dziełem Karla Schustera, którego zakład kamieniarski miał w tej dziedzinie wieloletnie doświadczenie.
Budulcem właściwego pomnika został granit, który stanął na fundamencie przygotowanym przez firmę budowlaną Eugena Fuldy. Po bokach ulokowano dwa półokrągłe baseny, do których miała spadać woda z dwóch rzygaczy odlanych z brązu i umieszczonych mniej więcej w połowie wysokości pomnika (najprawdopodobniej wodotrysk ten nie był w użytku, gdyż na zdjęciach archiwalnych baseny wykorzystywano jako donice, zaś rzygacze miały przedstawiać maski - Těšínsko 1970). Rurociąg z wodą doprowadził w maju 1930 r. budowniczy Max Wrana. Nieodpłatnie przygotowany model płaskorzeźby przedstawiający średniowiecznego rycerza z mieczem oraz smokiem spoczywającym u jego stóp został odlany z brązu. Lista poległych składająca się z imienia i nazwiska została wyryta po bokach oraz tylnej ścianie pomnika.
Działkę pod budowę nabyto od Zarządcy państwowego nad dawnymi dobrami Komory Cieszyńskiej z siedzibą we Frydku. Usytuowanie pomnika w przestrzeni parku zostało zaakceptowane początkiem lutego 1930 r. Ostateczny koszt budowy osiągnął 60 tys. kcz., jednak w marcu 1930 r. uzbierane środki wynosiły tylko 20 tys kcz, dlatego nawoływano darczyńców do ofiarności. Wyliczano, iż wystarczy tylko 800 osób, które ofiarują po 50 kcz.
Pod koniec marca 1930 r, odbyła się lokalna wizja w miejscu, gdzie w przyszłości miał stanąć pomnik. Początkiem kwietnia stowarzyszenie informowało o podjęciu decyzji pominięcia tytułów akademickich poległych uzasadniając tą decyzję faktem, iż umarli są sobie równi. W tym samym miesiącu podsumowano zbiórkę pieniężną, która osiągnęła 37 tys. kcz, co oznaczało, iż nadal brakowało 23 tys. kcz. Możliwość zgłaszania poległych osób kończyła się z dniem 31 maja 1930 r., gdyż prace kamieniarskie Karla Schustera rozpoczynały się już 2 czerwca 1930 r. Położenie kamienia węgielnego nastąpiło 18 maja 1930 r. o godzinie 9 (pierwotny termin był 4 maja).
Właściwa uroczystość odbyła się dzień wcześniej a to o godzinie 20 w budynku Strzelnicy.
Program był następujący: 1. Franz Schubert d-moll kwartet - Slawik, Lewinski, Göllner i Bittner, 2. Przemowa wiceburmistrza Cieszyna Gabrischa - tekst odczytała Olga Niemietz, 3. Cztery wiersze z okresu wojny deklamowała poetka Maria Stona, 4. Anton Bruckner f-dur kwintet - Slawik, Lewinski, Göllner, Weiss i Bittner, 5. Gra na trąbce w wykonaniu Gustawa Mahlera, 6. Deklamacja wierszy z czasów wojny autorstwa Marii Stona. W trakcie uroczystości położenia kamienia węgielnego udało się uzbierać dodatkowe fundusze, które wyniosły 4 tys. kcz. Ponadto miasto Cieszyn udzieliło subwencji w wysokości 1 tys. kcz. Pomimo tego nadal pozostawało do uregulowania 15 tys. kcz.
Oficjalne odsłonięcie pomnika przebiegło w niedzielę 14 września 1930 r. Jak podaje prasa lokalna, na uroczystość poświęcenia pomnika zeszły się wielkie masy ludności z obu części podzielonego granicą miasta, jak i z całej okolicy. Ulice zostały z tej okazji ozdobione flagami. Przybyła też artystka Scholz — Železna z Rzymu, jej matka Maria Stona i wiele innych wybitnych osobistości. Przybyło przeszło 11 stowarzyszeń weteranów (400 uczestników) oraz tysiące mieszkańców z obu części miasta. Dla gości honorowych i dam ustawiono krzesła. O godzinie 10 uroczystość rozpoczęła się mszą św. polową, którą celebrował ks. prob. Vidensky, potem przemawiał ewang. prob. Zahradnik, następnie przewodniczący stowarzyszenia weteranów p. Swienszek, burmistrzowie Kożdoń i dr Michejda, wiceburmistrz Gabrisch, pułk. Erler i przedstawiciele szlachty śląskiej.
Po południu odbył się na Strzelnicy festyn ogrodowy, który wszakże mocno ucierpiał wskutek ulewnego deszczu. Tak jak w wypadku położenia kamienia węgielnego odsłonięcie pomnika poprzedzała formalna uroczystość, która miała miejsce dzień wcześniej o godz. 20 w Teatrze Niemieckim w Cieszynie, gdzie wystąpił chór pod przewodnictwem chórmistrza Macholda i Göllnera i wiolonczelisty inżyniera Willy Peschke, którym towarzyszyła Elsa Pindur. Centralnym punktem obchodów było przemówienie pułkownika Erlera. W 1935 r. liternictwo z nazwiskami poległych musiało zostać odświeżone, gdyż w wyniku zacieków wody deszczowej dochodziło do powstawania plam. Ażeby wyeliminować owe zacieki postanowiono zainstalować daszki z niedużym prześwitem, które miały za zadanie odprowadzać wodę poza powierzchnię z napisami. Pomnik od frontu otaczały kwiaty, natomiast od tyłu w półkolu posadzono dęby.
W przededniu wybuchu II wojny światowej (26 sierpnia 1939 r.) przeprowadzono niemiecki sabotaż, którego zamiarem było oskarżyć Polaków o zniszczenie i sprofanowanie nie tylko powyższego pomnika oraz, ale również drugiego pomnika w ówczesnej Alei Prezydenta Mościckiego Fryderyka Schillera .
Po II wojnie światowej nazwiska poległych zostały usunięte wraz z płaskorzeźbą żołnierza oraz rzygaczami. W miejsce zdjętej płaskorzeźby ustawiono krzyż, który w 2000 r. podczas renowacji pomnika zastąpiono repliką dawnej płaskorzeźby. Niestety smok spoczywający u stóp rycerza nie został odwzorowany zbyt dobrze, zaś o rzygaczach zapomniano całkowicie. Na marginesie należy dodać, iż wykaz osób poległych nigdy nie był w pełni kompletny i w dodatku różne źródła podają odmienne liczby. Przykładowo niemieckojęzyczna Silesia w maju 1930 r. odnotowała, iż liczba poległych osiągnęła już 346 osób i liczba ta każdego dnia wzrasta. Pod koniec liczba zgłoszonych wzrosła do 396 osób. Ponadto informowano, że rejestracja poległych jest całkowicie bezpłatna, tudzież namawia się o zgłoszenia tych osób, które z obawy ponoszenia kosztów rezygnowały z rejestracji swoich krewnych. W dodatku pomnik nie obejmował np. wszystkich żołnierzy poległych w Kompanii Śląskiej Legionów Polskich. Powodem mogła być postawa patriotyczna rodziny zmarłego, która nie chciała, ażeby nazwisko pojawiło się na pomniku powstałym dzięki niemieckiemu stowarzyszeniu.
Każdego roku (4 maja) odbywała się msza święta w kościele jezuickim. Następnie złożono kwiaty i wieńce pod pomnikiem. O godzinie 8 wieczorem tego samego dnia pomnik wojenny został oświetlony pochodniami. W 1931 r. zwracano uwagę na powstanie w tym roku estetycznych obejść wokół pomnika, gdzie posadzono róży i kwitnące krzewy, dlatego proszono osoby, które będą składać wieńce, by nie niszczyły nowego otoczenia.
Prace te wykonało Stowarzyszenie dla upiększania miasta.
Dodał: czesil, 2021-01-10 10:21:04
więcej  |
|
|
Kamienica przypisana była do dzielnicy Kamieniec (Nowa Sibica) z numerem operatu katastralnego 178 (do 1908 r. nr 72). Numer posesji był 27. Budynek został wzniesiony przed 1895 r. Od około 1908 r. właścicielami kamienicy byli Franz i Anna Schloßerowie. W 1910 r. na zapleczu wybudowano zakład kotlarski należący do Karla Korera (obecnie nie istnieje). Do połowy 2011 r. w kamienicy mieścił się Wydział Spółdzielni Mieszkaniowej. Do 2019roku sie w budynku znajdowal posterunek Straży Miejskiej.
Dodał: czesil, 2021-01-09 22:54:10
więcej  |
|
|
Budynek przypisany był do dzielnicy Kamieniec z numerem operatu katastralnego 90. Numer posesji był podwójny: dla ówczesnej Annengasse był to nr 2, zaś dla ul. Strzelniczej nr 11. Wzniesiony został jako mieszkanie dla mistrza gazowni przed 1895 r. . Pierwotnie był to jednopiętrowy obiekt, który w 1928 r. został rozbudowany o dodatkową kondygnację. Prace te wykonał Carl Friedrich. Na parterze znajdował się sklep z akcesoriami gazowniczymi. Adaptacja budynku kosztowała 125 tys. Kcz. Uzyskano tym sposobem dwa mieszkania. Obecnie służy za mieszkanie.
Dodał: czesil, 2021-01-09 22:37:53
więcej  |
|
2021-01-13
| ● KatowiceSK |
2020 |
|
ul. Kościuszki Tadeusza, gen. 14 Kościuszki 14
|
|
| ● KatowiceSK |
2020 |
|
ul. Kościuszki Tadeusza, gen. Kościuszki 10-12
|
|
| ● KatowiceSK |
2020 |
|
ul. Kościuszki Tadeusza, gen. Kościuszki 10-12
|
|
| ● KatowiceSK |
2020 |
|
ul. Kościuszki Tadeusza, gen. Kościuszki 10-12
|
|
| ● KatowiceSK |
2020 |
|
ul. Kościuszki Tadeusza, gen. Kościuszki 10-12
|
|
| ● KatowiceSK |
2021 |
|
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny Figura Matki Bożej z Dzieciątkiem
|
   |
| ● LubliniecSLU |
2020 |
|
ul. Damrota Konstantego, ks. 11 Damrota 11
|
   |
| ● LubliniecSLU |
2020 |
|
ul. Damrota Konstantego, ks. 13 Damrota 13
|
   |
| ● LubliniecSLU |
2020 |
|
ul. Damrota Konstantego, ks. 15 Przedszkole
|
   |
| ● LubliniecSLU |
2020 |
|
ul. Damrota Konstantego, ks. 2 Damrota 2
|
   |
| ● LubliniecSLU |
2020 |
|
ul. Stein Edyty 3a Stein Edyty 3a
|
   |
| + SosnowiecSO |
1925-1930 |
|
|
ul. Modrzejowska
|
   |
| + SosnowiecSO |
1933 |
|
ul. 3 Maja Urząd Miejski
|
   |
| ● SosnowiecSO |
2020 |
|
al. Zwycięstwa 1 Zwycięstwa 1
|
   |
| ● SosnowiecSO |
2020 |
|
ul. 3 Maja Poczta Polska - UP Sosnowiec 1
|
|
| ● SosnowiecSO |
2020 |
|
ul. 3 Maja Poczta Polska - UP Sosnowiec 1
|
|
| ● SosnowiecSO |
2020 |
|
|
ul. 3 Maja
|
   |
| ● Siemianowice ŚląskieSI |
2019 |
|
ul. Sienkiewicza Henryka Sienkiewicza 11
|
   |
| ● Siemianowice ŚląskieSI |
2019 |
|
ul. Sienkiewicza Henryka Sienkiewicza 11
|
   |
| + Siemianowice ŚląskieSI |
1905-1915 |
|
|
ul. Waryńskiego Ludwika
|
   |
| + Siemianowice ŚląskieSI |
1905-1920 |
|
ul. Fitznerów Fitznerów 6
|
|
| + CieszynSCI |
1906-1910 |
|
pl. Teatralny Teatr im. Adama Mickiewicza
|
   |
2021-01-12
| + SławkówSBE |
1970-1979 |
|
ul. Gołębia 2 Gołębia 2
|
   |
| ● Ruda ŚląskaSRS |
2020 |
|
Punkt oporu Radoszowy Schron bojowy nr 80
|
   |
| + SławkówSBE |
1970-1979 |
|
|
ul. Zamkowa
|
   |
| ● Ruda ŚląskaSRS |
2020 |
|
Dzielnica Kochłowice Panoramy
|
   |
| + SławkówSBE |
1970-1979 |
|
ry. Rynek Austeria sławkowska
|
   |
| + SławkówSBE |
1970-1979 |
|
ry. Rynek Austeria sławkowska
|
   |
| + Bielsko-BiałaSB |
1940 |
|
ul. Wzgórze Zamek Sułkowskich
|
   |
| + KoniecpolSCZ |
1914 |
|
Linia kolejowa nr 61 Kielce - Fosowskie Stacja kolejowa Koniecpol
|
   |
| + KatowiceSK |
1962 |
|
ul. Obrońców Westerplatte 17 Urząd Pocztowy Katowice 14
|
   |
| ● KatowiceSK |
2021 |
|
|
ul. Żwirki i Wigury
|
   |
| ● KatowiceSK |
2021 |
|
ul. Kopernika Mikołaja Kopernika 3
|
   |
| ● KatowiceSK |
2021 |
|
|
ul. Kościuszki Tadeusza, gen.
|
   |
| ● Ruda ŚląskaSRS |
2020 |
|
Dzielnica Kochłowice Panoramy
|
   |
| ● KatowiceSK |
2021 |
|
|
ul. Kościuszki Tadeusza, gen.
|
   |
| ● KatowiceSK |
2021 |
|
|
ul. PCK
|
   |
| ● KatowiceSK |
2021 |
|
|
ul. Rymera Józefa
|
   |
| ● KatowiceSK |
2021 |
|
|
ul. Kościuszki Tadeusza, gen.
|
|
| ● KatowiceSK |
2021 |
|
ul. Brzoskwiniowa 1 Brzoskwiniowa 1
|
   |
Prev
|